Random header image... Refresh for more!

beelden bij een vader

vandaag de trouwfoto van mijn ouders naar de lijstenmaker gebracht. het is een foto die mij mild stemt. als ik de jeugd van mijn ouders in hun ogen lees, hun zorgeloosheid en vertrouwen, de onwetendheid van wat hun liefde voor hen in petto heeft, dan weet ik dat ik een kind van hun oprechte liefde ben. het is een foto die, ondanks dat het de kiemen van verdriet in zich draagt, mij vertelt dat ik ontspring aan een zuivere bron.

ik heb ook een bedrijfsfoto van mijn vader uit 1998 in laten lijsten. het is een qua compositie dramatische foto, waarin mijn vader, geflankeerd door fragmenten van een plant (rechts) en een schilderij (links), met de armen voor de borst vol overtuiging de camera in kijkt. het is een foto die een wereld aan emoties oproept over de band met mijn vader. het driedelig pak heb ik een paar jaar later als student gekregen als “braspak” en heeft jaren verfomfaaid, van bier en tabakslucht doordrenkt, onder mijn bed gelegen. de tab-collar boord is “trademark p.”, eigenzinnig traditioneel. de schoenen herinneren me aan het pakket dat mijn vader elk jaar van zijn klant van lier schoenen kreeg. zijn houding straalt vertrouwen en enthousiasme uit, en dat in een periode van zijn leven waarin hij al diep ongelukkig was in zijn huwelijk met mijn moeder.

“de voetsporen van mijn vader,” dat is de titel die ik deze foto misschien zou geven. want ook ik heb een gedeelte van mijn leven afgelegd in die van lier schoenen, ook ik speel in de wereld van bedrijven mijn rol. en word ik daarin niet vooral door hem gedreven, door mijn wens om in zijn voetsporen te treden – te laten zien dat ik het ook kan (in de zakenwereld), te laten zien dat ik het wel kan (in het gezin)? en is dat niet ook meteen wat deze foto mij zegt: wie ik ben is voor mijn vader al meer dan goed genoeg. ik moet mij geen illusie maken over dat mijn succes in de zakenwereld mij dichter bij mijn vader brengt, mij zijn liefde meer waardig maakt. want de man in het driedelig pak met de tab collar is de man zijn kleding aflegde en een rol opnam die hij zo goed en kwaad als hij kon speelde: die van de man die naast het hockey-veld stond, met mij ging tennissen, mij ophaalde van station amersfoort; die van de man die altijd en ondanks, nee: vanwege, alles van mij houdt.