Random header image... Refresh for more!

abstracties

»He [Kandinsky] felt that the residual perfume of his abstrated images would engage the viewer, but ideally only at a subconscious level, and thus help each viewer to recognize in this painting not a particular subject, but the fact that he or she was being transported by it into a transcendental world, into a sphere of a higher spiritual order.« [John Golding, Paths to the Absolute, p.98].

het is fascinerend om na te denken wat abstracte schilderwerken met mij doen. intuïtief zeg ik dat wat ze met mij doen intrinsiek verbonden is met hoe ze dat doen.

er is vaak nog maar een flard van het subject te vinden. in kandinsky soms nog wat oneindig geabstraheerde verwijzingen naar de symboliek van zijn eerdere werk, in newman brengen de titels ons vaak op het spoor, maar in rothko, still en pollock zijn we volledig overgeleverd aan het doek zelf.

en ook in het doek ontbreken vaak bakens voor oriëntatie. zo is het onderscheid tussen figuur en achtergrond niet duidelijk. er is geen werking van licht die in het doek een atmospheer schept waartoe wij ons moeten verhouden. er is enkel het doek en wij.

»This hint that Leonard [da Vinci] discovered is the subject quality of light. … Plastically, light impressionism makes it possible to push space back further and give tactility to the intervening atmosphere. … Leonardo’s discovery […] made it possible to unify the picture tactilely through having all the objects partake of a common enveloping atmosphere, as well as to provide a tactile means for the representation of sensuality.« [Mark Rothko, Artists’ Reality, p.31f.]

een ‘lijn’ in de kern als de zips van newman: het scheidt en in die afscheiding ligt de verbinding.

als kunst een taal is, dan moet ik haar leren verstaan. en als het waar is, dan is het in zekere zin zinloos om over een kunstwerk te schrijven. het schrijven is een vertaling – een schraal substituut voor de ervaring van het origineel.

en dat is ook zo. want de vrede en de rust die door mijn lijf golfde toen ik voor newman’s cathedra stond – hoe zou ik dat fysieke ooit in taal kunnen vatten?