Random header image... Refresh for more!

van de liefde en haar enkelvoudigheid

k ben de laatste week lusteloos en enorm vermoeid. het is een combinatie van de unwinding van de due diligence en de spanning die rond mijn assessment hangt. dit weekend met l. in het belgische plaatsje b. doorgebracht. en hoewel het heerlijk was om samen met l. te zijn, hangt er tegelijk een sluier van verveling over ons weekendje-weg. ik kan mijn gedachten niet van mijn werk loskoppelen, en dan niet zozeer de inhoudelijke kant er van als wel de implicaties van de stap die ik wil/moet gaan maken. in mijn hoofd malen de gedachten rond, de plannen, de mogelijkheden die ik wil verzilveren, etc.. ik lig weer eens goed met mijzelf in de knoop.

het vreemde (maar ook het mooie) aan de liefde is dat zij niet exclusief is. tussen mij en ieder ander bloeit de liefde op een unieke manier. ik houd met heel hetzelfde hart van mijn broertje, van mijn vader en mijn vrouw; mijn liefde voor de een gaat niet ten koste van de ander. en hoezeer dat in mijn jeugd misschien ook gezegd is, ook seksualiteit is niet iets exclusiefs. in de erotische overgave geef ik mij even volledig aan l. als ik mij vroeger aan andere vrouwen gaf. de liefde is niet mutually exclusive, en gelukkig maar. je zou het ook zo kunnen zeggen: de liefde is zozeer enkelvoudig dat zij naar allen in evenredige mate uitgaat.