Random header image... Refresh for more!

bacon @ tate (3) – crucifixions

1962
(left panel) | twee mannen die schouwen, mannen die bijna vormeloos zijn, mannen met een dubbel gezicht. de een (links) en face en en profil, de rechter alsof hij zijn masker op zijn hoofd heeft gezet. met een kadaver aan hun voeten schouwen zij de gekruisigde.

(middle panel) | er is geen mens te ontdekken. het enige aanknopingspunt zijn een paar tanden. de kruisiging: een mens op een bed in een geblindeerde kamer, vormeloos vlees op een bed, het bloed aan de muren. c’est tout, c’est tout.

(right panel) | geen schouwen, geen persoon, maar een tweede gekruisigde. bacon bewaart de ruimte die normaliter voor heiligen is gereserveerd voor een tweede kruisiging. ook hier een kadaver, een beest met wijd opengesperde muil.

(right panel) | het is moeilijk voor te stellen dat dit een kruisiging is. zoveel dierlijke kracht, zoveel animaliteit. maar wij kruisigen geen dieren, wij slachten ze.

(right panel) | de mens: slachtafval.

1965
(left panel) | uit de chaos van de figuur op de bank maakt zich een schedel los. het is een karkas, een homp vlees en bloed: het is een mens.

(middle panel) | de gekruisigde is geen mens, al maakt de vorm van een hoofd zich los. de gekruisigde is een vormeloze put van huid, vlees, ingewanden. niet zozeer gekruisigd als wel gekluisterd aan de slachtbank is de mens de facto een dier.

(middle panel) | christus als kippenpoot. ik hoor mijn moeder al sputteren…

(right panel) | twee mensen kijken naar de kruisiging. zij schouwen, ter vermaak. ooit zullen ook mensen ter vermaak naar de kruisiging van jezus zijn gaan kijken, zoals wij nu nog altijd gaan kijken naar de ophanging van saddam hussein. het is van alle tijden: leed is vermaak.