Random header image... Refresh for more!

categorie — horen

sting, ‘why should i cry for you?’

rickie lee jones, ‘the horses’

omdat l. ‘jerry maguire’ nog nooit had gezien hebben we afgelopen weekend de dvd gekeken. naast het prachtige ‘secret garden’ van bruce springsteen hoorde ik op de achtergrond een prachtig nummer. lang leve shazam! het bleek ‘the horses’ van rickie lee jones te zijn. prachtig!

het vreemde aan dit soort nummers vind ik dan altijd weer dat het dezelfde namen zijn die rond zo’n nummer opduiken. rickie lee jones kende ik al van een prachtig duet met lyle lovett (‘north dakota’) op live in texas. op de piano michael omartian, producer van amy grant albums als heart in motion en house of love. op bass walter becker van steely dan, die het hele album waar horses op staat, flying cowboys, heeft geproduceerd. en tot slot in de backing vocals vonda shepard. i rest my case.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“the love I give returned”

“wheel” van john mayer. wat een prachtige plaat – over de liefde die voorbij gaat en zich evenzovaak weer laat vinden. en waarom? “I believe my life’s gonna see the love I give returned to me”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

uit hetzelfde concert:

New Deep

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

en

Only Heart

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

the power of music: the power of the heart

vorig weekend bezocht ik met mijn broertje een concert van peter gabriel. ditmaal geen full fledged band, maar een vijfentwintig-koppig orkest. kippenvel.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

sweet thing

dat in mijn tienerjaren de cd’s van garth brooks overuren draaiden zegt denk ik genoeg over mijn vermogen om van ultiem amerikaanse muziek te genieten. een decennium later is het qua country vooral keith urban die op mijn ipod de repeatknop heeft doen slijten. een nieuw-zeelandse zanger als de verkörperung van de nashville sound riekt naar bedrog, maar het probleem is dat de muziek gewoon te goed is. enter cmt crossroads: keith urban samen met wat toch wel een van de beste hedendaagse muzikanten mag heten: john mayer. als openingszet een urban-plaat genaamd “sweet thing”. op maximum volume die stereo en blazen maar!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

van de liefde en haar enkelvoudigheid

k ben de laatste week lusteloos en enorm vermoeid. het is een combinatie van de unwinding van de due diligence en de spanning die rond mijn assessment hangt. dit weekend met l. in het belgische plaatsje b. doorgebracht. en hoewel het heerlijk was om samen met l. te zijn, hangt er tegelijk een sluier van verveling over ons weekendje-weg. ik kan mijn gedachten niet van mijn werk loskoppelen, en dan niet zozeer de inhoudelijke kant er van als wel de implicaties van de stap die ik wil/moet gaan maken. in mijn hoofd malen de gedachten rond, de plannen, de mogelijkheden die ik wil verzilveren, etc.. ik lig weer eens goed met mijzelf in de knoop.

het vreemde (maar ook het mooie) aan de liefde is dat zij niet exclusief is. tussen mij en ieder ander bloeit de liefde op een unieke manier. ik houd met heel hetzelfde hart van mijn broertje, van mijn vader en mijn vrouw; mijn liefde voor de een gaat niet ten koste van de ander. en hoezeer dat in mijn jeugd misschien ook gezegd is, ook seksualiteit is niet iets exclusiefs. in de erotische overgave geef ik mij even volledig aan l. als ik mij vroeger aan andere vrouwen gaf. de liefde is niet mutually exclusive, en gelukkig maar. je zou het ook zo kunnen zeggen: de liefde is zozeer enkelvoudig dat zij naar allen in evenredige mate uitgaat.

op een zondagmorgen

een dag mijn schoonouders verhuizen heeft mij volledig uitgehold. het voelt alsof ik een vacuüm in mijn buik meedraag, een zware leegte die maar niet gevuld wil worden. op zo’n dag als gisteren kan ik nergens steun vinden. niet in de ongestructureerde aanpak van het verhuizingsproces, niet in de onrust die l. temidden van alle chaos uitstraalt, niet in mijzelf (kon ik dat überhaupt ooit? ik heb altijd externe aangrijpingspunten gezocht).

op deze zondagmorgen kijk ik uit het raam. de lentezon schijnt, de lucht is strakblauw. dit is het leven: ondanks alle schoonheid au fond onvervulbaar.

ik moet leren luisteren naar de stem die in mij verscholen ligt. die fluister-stem maakt de kern van mijn vertwijfeld wezen uit.

waken maakt moe

vrijdagavond samen met m. naar een uitvoering van zijn vriendin geweest. onder de titel “als woorden gekort schieten” werden door haar koor polyfone gezangen van de weert en palestrina ten gehore gebracht. prachtig. de evocatieve kracht van die liederen is zo groot, ik realiseer mij dan weer dat ik kind van de christelijke traditie ben. in mijn leven spelen paulus, christus en jakob een onmiskenbare rol. woorden als “vergeving”, “troost”, “lofzang” hebben, hoezeer mij dat zelf ook bevreemdt, voor mij betekenis.

ik kan het niet uitleggen, maar op een dag als vandaag verlang ik naar de bijbel, naar een brief van paulus.

ik ben getekend door de bijbelse verhalen. en wat dan nog? er is slechtere historie denkbaar.

in mij rijpt stil het verdriet om onze kinderloosheid. toen h. kwam vertellen dat zij in verwachting is van de tweede was er, tot mijn grote schrik, geen ruimte in mij voor vreugde. het is niet dat ik het de ander misgun, maar het verdriet om de aanhoudende stilte in ons eigen huis is te groot. ik weet ook niet hoe ik voorbij dit verdriet kom. iets anders dan het met mij meedragen kan ik misschien ook niet. en dat doe ik dan ook, met de voor mij kenmerkende verve: ik kijk met een mengeling van vreugde en verdriet naar de kinderen om mij heen, speel met ze en probeer zo te vergeten hoe het er in mij voor staat. ach, ik zal niet de eerste zijn die op deze wijze zijn eigen graf steeds verder uitdiept.

ik ben zo moe, god wat ben ik moe. ik zou willen slapen, maar mag dat niet. ik moet waken voor mijn leven, het leven – het leven dat zo onherroepelijk snel aan mij voorbij gaat.

sunshine

jason mraz heeft een nieuw live-album uit. wat een opening.

new workout plan

afgelopen week gaf ik het album the college dropout van hiphop-fenomeen kanye west een test-spin. van veel kanten had ik er positieve verhalen over gehoord – en ik moet zeggen: in zekere zin terecht. de cultuur spreekt me weinig aan (geweld, seks, blingbling), maar er zitten een paar juweeltjes van platen op. zoals bijvoorbeeld bijgevoegde “new workout plan” – een workoutschema om vrouwen in goede vorm te krijgen en houden. fraai productiewerk en hilarische teksten, met name vanaf 2:30 als er een drietal vrouwen de lof van kanye’s workout plan zingt (“thanks to kanye’s workout plan i’ve been able to date outside the family”) en er een doos “classic michael jackson” beats wordt opengetrokken.

Go get Adobe Flash Player!